● 獃
dāi ㄉㄞˉ
◎ 同“呆”。
[①][dāi][ái]
[《廣韻》五來切,平咍,疑。]
“呆1”的古字。
(1)痴呆;愚笨。
(2)指呆子,儍子。
(3)待;逗留。
音韵参考
[广 韵]:五來切,上平16咍,ái,蟹開一平咍疑
[平水韵]:上平十灰
[粤 语]:daai1daai4ngoi4
[闽南语]:gai5
康熙字典
◎ 康熙字典解释字源字形
楷体
中国大陆宋体
台湾细明体
香港明体
日本明朝体
韩国明朝体
旧字形 獃
⒈ 同“呆”。
dull; dull-minded, simple, stupid